Pamięć...

 Jak co roku, koniec października i początek listopada przypominają nam o tych, którzy już od nas odeszli. To także czas, w którym nasze myśli krążą wokół przemijania, ale i świętości. Co roku wybieramy się w miejsca pochówku naszych bliskich i znajomych, by okazać pamięć o nich, powspominać czas spędzony z nimi i podziękować za to. Tradycyjnie odwiedzam wtedy cmentarze, a zwłaszcza ten przy ul. Lipowej w Lublinie. Spoczywa tam kilkoro moich znajomych, ale też atmosfera tego starego cmentarza pobudza do przemyśleń. Wczoraj była piękna aura, które dodatkowo uwypukliła piękno jesieni - piękno przemijania. Poniżej kilka zdjęć z tych odwiedzin. 

Łódź - cmentarz żydowski

 Wiele słyszałem o tym miejscu. Widziałem także fotografie. W związku z tym bardzo chciałem je odwiedzić. Cmentarz robi niesamowite wrażenie. Jest przede wszystkim bardzo duży i w większości świetnie zachowany, choć w większej części dość mocno zarośnięty. Ale ja lubię taki klimat starych cmentarzy. To wyczuwalne przemijanie i odczucie, że nie jest się tam samemu. Wokół macewy i stare drzewa. Powiem szczerze, że jakoś pominąłem mauzoleum Poznańskich i inne wystawne grobowce, a udałem się w boczne alejki, by zobaczyć jak chowano zwykłych ludzi. Już wiem, że ta ponad godzina spędzona w tym miejscu, to stanowczo za mało. Na 100% się tam jeszcze wybiorę. A dla was trochę fotografii.